Recht uit het hart

Op paasmorgen ging ik met mijn gezin naar de Paasdienst in het Groene Kerkje. Een klein kerkje waar ik graag kom. We trouwden er, doopten er onze kinderen en namen er afscheid van mijn schoonouders.

Voorin de kerk kijk ik uit op het koor met achter hen grote, hoge ramen met daarachter weer zwiepende takken door de harde wind. Donkere wolken trekken voorbij.

De dienst gaat over donker en licht. Er wordt stilgestaan bij de aanslagen in Brussel, de vele mensen vluchtend voor geweld. We bidden voor mensen die verdriet hebben, dierbaren verloren en moeten missen. We denken aan zieken en hun naasten.

Voorin de kerk staat een schilderij van Heleen de Lange ‘Stabat Mater’ dat me diep raakt. In het donker is er licht. Licht dat omarmt, steunt en hoop geeft, dat troost. Licht dat ruimte geeft om verder te gaan.

IMG_4844

Meteen denk ik aan het prachtige liedje van Stef Bos ‘Maria Magdalena’

Jij viel zoals licht in mijn leven naar binnen
De zon door de ramen
Aan het begin van de dag
Je zei het wordt tijd
om opnieuw te beginnen
We leven alleen nog
Recht uit het hart

Aan het einde van de dienst delen de kinderen narcissen uit aan alle mensen in de kerk. Ik krijg er drie van mijn zoon. Zoals elk jaar zullen we zometeen met zijn allen naar de begraafplaats gaan om de narcissen op de graven te leggen van de dierbaren die we verloren. Als dank voor het licht dat zij brachten in ons leven. Als teken van het leven dat verder gaat.

Door de ramen valt het zonlicht naar binnen.

De hemel brak open
De ruimte werd groter

Ik voel me dankbaar.

Comments are closed.